Tuesday, 28 June 2011

[Big Brothers & Sisters] New doc: “Fundamental Forces”

created the doc: "
BigBrother Myanmar created the doc: ""Fundamental Forces""

[By Myo Min Paing]

 

    ကၽြန္ေတာ္ေရးတဲ႔ စာေတြမွာ ပညာရွင္တစ္ေယာက္လို ဆရာႀကီး လုပ္ၿပီး မေရးခ်င္ပါဘူး။ ကိုယ္ကလဲ ဆရာႀကီးမွမဟုတ္ေသးတာ။ စာသံေပသံႀကီးေရးရင္ စာဖတ္သူေတြ ဖတ္ရတာေလးမယ္။ ဘာသာရပ္နယ္ပယ္ကို စိတ္၀င္စားသူေတြမဟုတ္ရင္ ပ်င္းဖို႕ အရမ္းေကာင္းသြားႏိုင္ပါတယ္။ facebook ေလာကကလဲ ႏိုင္ငံေရး၊ IT နဲ႔  ရသေရးရာေတြ အမ်ားစုျဖစ္ပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။ ပညာေရးနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ႔ အေၾကာင္းအရာေတြဆို မ်ားမ်ားမေတြ႕ရဘူးေလ။ ဒါေၾကာင့္ ဘာသာရပ္နယ္ပယ္အျပင္က လူတစ္ေယာက္ေယာက္ လာဖတ္ရင္လဲ အဆင္ေျပေအာင္ အလြယ္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ေရးၾကည့္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ကလဲ ကိုယ္သိတာေလး နဲနဲပါးပါးကို စာအုုပ္ေတြနဲ႔မွီျငမ္းၿပီး တတိယရႈေထာင့္ ကေန ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေရးရတာကို ၀ါသနာပါပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ရသဆန္ဆန္နဲ႔ ရူပေဗဒရဲ႕ထူးျခားအံ႔ၾသဖြယ္ရာေတြကို အလြယ္တကူနားလည္ႏိုင္ေအာင္ တင္ျပခ်င္ေနတာျဖစ္ပါတယ္။ အခုလဲ အေျခခံ ရူပေဗဒ အား ေတြနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြကို အနည္းငယ္ေဖာ္ျပလိုက္ရပါတယ္။ တျခားေရးစရာ အိုင္ဒီယာလဲ ေခါင္းထဲက မထြက္တာမို႕လို႕ ကိုယ့္အေတြ႕အၾကံဳတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔ အျမင္တစ္ခ်ိဳ႕ေပါင္းစပ္ၿပီး ေရးထားတာျဖစ္ပါတယ္။ အလြဲအမွားေတြရွိရင္ ေထာက္ျပေပးပါ။

 

            ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ စၾက၀ဠာႀကီးမွာ အားေတြ ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးေလာက္မ်ား ရွိလိမ့္မယ္လို႕ စာဖတ္သူ ယူဆပါသလဲ။ တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္ေပါ့။ မိဘနဲ႔သားသမီး ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ႔အား၊ ေကာင္ေလးနဲ႔ေကာင္မေလး အခ်င္းခ်င္းဆြဲေဆာင္တဲ႔အား၊ ေကာင္မေလး မ်က္၀န္းအၾကည့္တစ္ခ်က္ရဲ႕ … အဲ .. အဲဒါေတြေတာ့ ထည့္မတြက္ေၾကးေပါ့ဗ်ာ။ သိပၸံရႈေထာင့္ကေပါ့။ ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးေတာင္ ရွိႏိုင္မယ္လို႕ထင္ပါသလဲ။ တစ္ခ်ိဳ႕ ေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ သဘာ၀မွာ အားေတြ မ်ိဳးစံုရွိတယ္လို႕ ထင္ၾကမွာပါပဲ။ တကယ္တမ္းမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ စၾက၀ဠာႀကီးတစ္ခုလံုးမွာ (ေခတ္သစ္ရူပေဗဒအရ) အေျခခံအားက ေလးမ်ိဳးပဲရွိတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေလးမ်ိဳးအေၾကာင္းကို မိတ္ဆက္ခ်င္လို႕ အခုလိုု နိဒါန္းပ်ိဳးေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ရူပေဗဒအျခခံ အားေလးမ်ိဳးအေၾကာင္းကို စတင္ေလ့လာျဖစ္ခဲ႔တာကေတာ့ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ကပါ။ အဲဒီတုန္းက အျပင္စာအုပ္ေလးတစ္အုုပ္ထဲမွာ (စာအုပ္နာမည္မမွတ္မိ) အဲဒီအားေတြအေၾကာင္းဖတ္မိၿပီး အေတာ္ေလးစိတ္၀င္စားသြားခဲ႔ပါတယ္။

 

            အဲဒီ အေျခခံအားေလးမ်ိဳးကေတာ့

  1. နယူးကလီးယပ္ အားျပင္း  (Strong Interaction)
  2. အီလက္ထရို မကၠနက္တစ္အား  (Electromagnetic Interaction)
  3. နယူးကလီးယပ္ အားေပ်ာ့ (Weak Interaction)
  4. ျဒပ္ဆြဲအား         (Gravitational Interaction)

 

 စသည္တို႕ပဲျဖစ္ၾကပါတယ္။

 

 

(အေျခခံ အားေလးမ်ိဳး သရုပ္ျပေျမပံု)

 

 

 

 နယူကလီးယပ္ အားျပင္း

 

          နယူးကလီးယပ္ အားျပင္းဆိုတာကေတာ့ အက္တမ္ေတြရဲ႕ အလယ္ဗဟိုမွာရွိတဲ႔  နယူးကလီးယပ္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚေနေသာ အလြန္ျပင္းထန္လြန္းလွတဲ႔ အားႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ အားေလးမ်ိဳးထဲမွာေတာ့ အျပင္းဆံုးအားျဖစ္ၿပီး အားစက္ကြင္း အတိုဆံုး အားလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ နယူကလီးယပ္အားျပင္းရဲ႕ စက္ကြင္းဟာ အတိုဆံုးျဖစ္ေနတာကို ႀကံဖန္ၿပီး ေက်းဇူးတင္ေနပါတယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ဆြဲအားဟာ ျပင္းထန္လြန္းလွတဲ႔အတြက္ သူသာ တာေ၀းအားျဖစ္ခဲ႔ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ အားလံုး စိစိညက္ညက္ေၾကသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိတာေလးတစ္ခုရွိခဲ႔တယ္။ စာဖတ္သူမိတ္ေဆြေရာ ေတြးမိဖူးမလားမသိဘူး။ အက္တမ္တစ္လံုးရဲ႕ နယူးကလီးယပ္ထဲမွာ ပရိုတြန္ေတြနဲ႔ နယူထရြန္ေတြ ရွိတယ္ဆိုတာေလ။ အဲဒီမွာ ပရိုတြန္ဆိုတာက အေပါင္းတန္ဖိုးေဆာင္ေနတာမို႕လို႕ နယူးကလီးယပ္ထဲမွာ အတူတကြေနထိုင္ၾကရင္ အခ်င္းခ်င္းတြန္းကန္ၾကၿပီး အက္တမ္ႀကီး ၿပိဳကြဲသြားစရာျဖစ္ေနတာပါ။ အဲဒီလို ပရိုတြန္အခ်င္းခ်င္း အဆက္မျပတ္ တြန္းကန္ၾကမယ့္ အားေတြကို နယူးကလီးယပ္အားျပင္းက ဖံုးလႊမ္းသြားၿပီး အားလံုးကို တစ္စုတစည္းထဲ ရွိေနေစတာျဖစ္ပါတယ္။ နယူးကလီးယပ္ အားရဲ႕ စက္ကြင္းအက်ယ္ဟာ ၁၀ ပါ၀ါ အႏႈတ္ ၁၅ မီတာ၀န္းက်င္ပဲ ရွိပါတယ္။ တိုတိုေလးမွ တကယ့္ကို တိုတိုေလးျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအားဟာ နယူးကလီးယပ္အထဲမွာပဲျဖစ္ေပၚၿပီး အျပင္က အီလက္ထရြန္ေတြဆီကို မသက္ေရာက္ႏုိင္ပါဘူး။ အားစက္ကြင္း တိုလြန္းတဲ႔ အတြက္ျဖစ္ပါတယ္။

 

            ဟီႏို္ရွီးမားနဲ႔ နာဂါဆာဂီ ျပာပံုဘ၀ က်ေရာက္ရျခင္းရဲ႕ အဓိက လက္သည္တရားခံဟာ အခုေျပာခဲ႔တဲ႔ နယူးကလီးယပ္ အားျပင္းႀကီး ျဖစ္ေၾကာင္းပါ။ အဲဒီအေၾကာင္း စိတ္၀င္စားရင္ ေနာက္တစ္ပိုစ့္ေပါ့ဗ်ာ။

 

 

(နယူးကလီးယား ေပ်ာ္ရည္ေပါင္းျခင္းျဖစ္စဥ္)

 

 

 

အီလက္ထရို မကၠနက္တစ္အား

 

          အီလက္ထရို မကၠနက္တစ္အားကေတာ့ အထက္ကေျပာခဲ႔တဲ႔ နယူးကလီးယပ္အားျပင္းရဲ႕ အပံုတစ္ရာပံု တစ္ပံု ျပင္းအားရွိပါတယ္။ ကိုးတန္းေက်ာင္းသားေတြ သိရွိၾကတဲ႔ ႏွစ္ထပ္ကိန္းေျပာင္းျပန္နိယာမအတိုင္း ဒီအားစက္ကြင္း တည္ရွိပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အဓိက ဇတ္ေဆာင္ကေတာ့ အီလက္ထရြန္ေတြပါ။ သူတို႕က အက္တမ္ကို ပတ္လမ္းေတြအတိုင္းပတ္ေနရင္း ျပင္ပကေန အားတစ္ခုုခု သက္ေရာက္ေစရင္ ဆြထားျခင္းခံရတဲ႔ အေျခ (excited state) ကိုေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီကမွတဆင့္ အီလက္ထရြန္ေတြ ပတ္လမ္းေျပာင္းသြားရင္ေတာ့ ဖိုတြန္ေတြ စုပ္ယူျခင္း ဒါမွမဟုတ္ ထုတ္လႊတ္ျခင္း ျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။

 

            ဒီလို အီလက္ထရြန္ေတြ ၾကားထဲမွာျဖစ္ေပၚတဲ႔ လွ်ပ္စစ္သံလိုက္အားေတြ၊ ေနာက္ၿပီး ေရဒီယိုလိႈင္းေတြနဲ႔ အလင္း၊ ဂါမာေရာင္ျခည္ စတာေတြကို ထုတ္လႊတ္၊ စုပ္ယူ၊ လြင့္စင္ .. စတဲ႔ျဖစ္ရပ္ေတြကို ေလ့လာတဲ႔ ဘာသာကို ကြမ္တမ္အီလက္ထရိုဒိုင္းနမစ္ (QED) လို႕ေခၚပါတယ္။

 

            အက္တမ္ေတြၾကားထဲမွာ ရွိတဲ႔ အီလက္ထရိုမကၠနက္တစ္အားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အခုလိုလဲ တစ္နည္း  နားလည္ၾကည့္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ နယူတန္္ရဲ႕သီအိုရီကတဆင့္ ပန္းသီးေၾကြက်တာဟာ ျဒပ္ဆြဲအားေၾကာင့္လို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕  သိနားလည္ခဲ႔ၿပီးသားပါ။ အခုကၽြန္ေတာ္တို႕ ေနာက္တစ္နည္းနားလည္ရမွာက ပန္းသီးမေၾကြက်ခင္မွာ ပန္းသီးအညွာထဲမွာရွိတဲ႔ အက္တမ္ေလးေတြရဲ႕ အီလက္ထရိုမကၠနက္တစ္ အားေတဟာြ စုစည္းအားေကာင္းၿပီး တစ္ခုနဲ႔တစ္ခုခိုင္ျမဲစြာ ခ်ည္ေႏွာင္ထားၾကပါတယ္။ အဲဒီ႔အတြက္ ကမာၻေျမၾကီးဆီမွာရွိတဲ႔ အက္တမ္ေတြအားလံုးရဲ႕ ျဒပ္ဆြဲအားက ပန္းသီးကို ေျမေပၚျပဳတ္မက်ေစႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္။ ပန္းသီးအညွာထဲမွာ ရွိတဲ႔ အက္တမ္ေတြရဲ႕ အီလက္ထရိုမကၠနက္တစ္ေပါင္းစည္းအားနဲ႔ ကမာၻေျမေပၚက အက္တမ္ေတြအားလံုးရဲ႕ ျဒပ္ဆြဲအားဟာ တစ္ခ်ိန္လံုးအားၿပိဳင္ေနၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ ပန္းသီးအညွာေျခာက္သြားလို႕ အညွာထဲက အက္တမ္ေတြရဲ႕ ေပါင္းစည္းအားေလ်ာ့သြားတဲ႔ အခ်ိန္မွာေတာ့ ကမာၻေျမေပၚက အက္တမ္ေတြအားလံုးေပါင္းရဲ႕ ျဒပ္ဆြဲအားက အားသာသြားၿပီး ပန္းသီးကို ေျမျပင္ေပၚကို ျပဳတ္က်လာေစပါေတာ့တယ္။

 

            အီလက္ထရိုမကၠနက္တစ္အားကို လွ်ပ္စစ္သံလိုက္ အျပန္အလွန္သက္ေရာက္ျခင္းလို႕လဲ မွတ္သားထားရပါမယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို ဆက္လက္ေလ့လာမယ္ဆိုရင္ ကြမ္တမ္အီလက္ထရိုဒိုင္းနမစ္၊ အီလက္ထရြန္ ေပၚစီထရြန္တြဲျခင္းနိယာမ၊ အီလက္ထရြန္စံုတြဲ မ်ိဳးျပဳတ္ျခင္းနဲ႔ ျဖစ္ေပၚျခင္း …. စတာေတြကို သိရွိနားလည္လာမွာျဖစ္ပါတယ္။

 

 

(ရစ္ခ်က္ ဖိုင္းမန္း၏ အီလက္ထရြန္ေပၚလူးရွင္း ျဖစ္စဥ္)

 

 

 

နယူးကလီးယပ္အားေပ်ာ့

 

          နယူးကလီးယပ္ထဲမွာျဖစ္ေပၚေနတဲ႔ အားေပ်ာ့တဲ႔ အျပန္အလွန္သက္ေရာက္မႈျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ျပင္းအားက နယူးကလီးယပ္ အားျပင္း ရဲ႕ အဆေပါင္း ကုေဋတစ္သန္းပံု တစ္ပံုျဖစ္ပါတယ္။ သူလဲ တာတိုအားတစ္ခုပါပဲ။ နယူးကလီယပ္ အားေပ်ာ့ဆိုတာ အေျခခံအားေလးမ်ိဳးထဲမွာ ေနာက္ဆံုးမွ ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ႔တာပါ။ ဘီတာ အမႈန္ေတြရဲ႕ ယိုယြင္းမႈကို ေလ့လာရင္းကေန ဒီ အားကို ေတြ႕ရွိခဲ႔တာျဖစ္ပါတယ္။ နယူးကလီးယပ္အထဲမွာ ျဖစ္ေပၚတဲ႔အားျဖစ္ေပမယ့္ နယူးကလီးယပ္ အားျပင္းနဲ႔  ျပင္းအားျခင္း အဆေပါင္းမ်ားစြာ ကြာျခားေနတဲ႔ အတြက္ ဒါဟာ ေနာက္ထပ္ အေျခခံအားတစ္ခုျဖစ္မွန္း သိရွိခဲ႔ၾကတာပါ။

 

            ေရဒီယိုသတၱိၾကြ ျဖစ္စဥ္ေတြနဲ႔ နယူးကလီးယပ္ ယိုယြင္းမႈေတြကိုေလ့လာရင္ နယူးကလီးယပ္ အားေပ်ာ့အေၾကာင္း အေသးစိတ္သိရွိလာမွာျဖစ္ပါတယ္။ နယူးကလီးယပ္အားေပ်ာ့ ကေန ေလ့လာသိရွိခဲဲ႔တာ တစ္ခုကေတာ့ ပယ္ရတီက်ိဳးေပါက္ျခင္းပါဘဲ။  အရင္တုန္းက သိရွိထားခဲ႔တဲ႔ ပယ္ရတီတည္ျမဲမႈနိယာမဆိုတာဟာ အားေပ်ာ့ အျပန္အလွန္သက္ေရာက္မႈမွာ မမွန္ကန္ေတာ့တဲ႔ အေၾကာင္း၊ ကိုေဗာ့ (C60) အက္တမ္ကို ပကတိ အပူခ်ိန္နီးပါး အေအးခံၿပီး သံလိုက္စက္ကြင္း နဲ႔ စမ္းသပ္ၿပီးေတာ့ ေတြ႕ရွိလာရပါတယ္။ ပယ္ရတီ တည္ျမဲမႈနိယာမဆိုတာကေတာ့ အလြယ္ေျပာရရင္ "စနစ္တစ္ခုေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚလာေသာ ေနာက္ထပ္စနစ္တစ္ခုမွာ ရူပေဗဒနိယာမ အသစ္ေတြ မျဖစ္ေပၚေစရ" ဆိုတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ ေျပာရရင္ အက္တမ္နဲ႔ ဆန္႕က်င္အက္တမ္ေတြကို ေလ့လာရင္ ျပဳမူပံုအတူတူပဲျဖစ္တာကို ေတြ႕ရမယ္။

 

          ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ အက္တမ္ေတြနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတဲ႔ စၾက၀ဠာနဲ႔ ဆန္႕က်င္အက္တမ္ေတြနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတဲ႔ စၾက၀ဠာမွာ ရူပေဗဒ နိယာမေတြ အတူတူပဲျဖစ္ရမယ္လို႕ ဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အားေပ်ာ့ နယူးကလီးယပ္ အျပန္အလွန္သက္ေရာက္မႈကို ေလ့လာရင္းကေန အထက္ပါ သီအိုရီ က်ိဳးေပါက္ႏိုင္ေၾကာင္း သိရွိလာခဲ႔ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕အေနနဲ႔ စၾက၀ဠာအသစ္တစ္ခုကို ရွာေတြ႕တဲ႔အခါ အဲဒီစၾက၀ဠာဟာ ဆန္႕က်င္ အက္တမ္ေတြနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတဲ႔ စၾက၀ဠာ ဟုတ္မဟုတ္ကို စမ္းသပ္ႏိုင္မယ့္ နည္းလမ္းကို သိရွိခဲ႔ၾကၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။

 

 

(ဘီတာ ယိုယြင္းမႈ ျဖစ္စဥ္)

 

 

 

ျဒပ္ဆြဲအား

 

            ျဒပ္ဆြဲအားဆိုတာကေတာ့ လူသိအမ်ားဆံုး ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဇတ္လို္က္ေက်ာ္ႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ ပထမဆံုးရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ႔တဲ႔ ရူပေဗဒဆိုင္ရာ အေျခခံအားပဲျဖစ္ပါတယ္။ ၾသကာသေလာကႀကီးတစ္ခုလံုး ရွိရွိသမွ် အရာ၀တၳဳတိုင္းဟာ အခ်င္းခ်င္းအျပန္အလွန္ ဆြဲငင္ေနၾကပါတယ္။ ျဒပ္ဆြဲအားဟာ တာေ၀းအားတစ္ခုျဖစ္ၿပီး ႏွစ္ထပ္ကိန္းေျပာင္းျပန္နိယာမ (Inverse Square Law) နဲ႔ တြက္ထုတ္ႏိုင္ပါတယ္။ ျဒပ္ဆြဲအားစက္ကြင္းဟာ အနႏၲ (Infinity) အထိ သက္ေရာက္မႈရွိၿပီး အက္တမ္ေလးႏွစ္လံုးကေနၿပီး ၾကယ္စုႀကီးေတြအထိ ျဒပ္ဆြဲအားပံုေသနည္းက အတူတူပဲျဖစ္ပါတယ္။ 

 

           ျဒပ္ဆြဲအားကို ဆာအိုင္းဆက္ နယူတန္ (၁၆၄၂-၁၇၂၇)  ဆိုတဲ႔ ရူပေဗဒ ပညာရွင္ႀကီး ရွာေဖြေတြ႔ရွိခဲ႔တာပါ။ သူ႕ရဲ႕အေၾကာင္းေတြနဲ႔ သူ႕ရဲ႕ သီအိုရီ ၊ သူထုတ္ေ၀ခဲ႔တဲ႔ က်မ္းစာအုပ္ေတြဟာ ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကို ေက်ာ္ျဖတ္လို႕ ယေန႕အထိ ေအာင္ပြဲခံေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ နယူတန္ရဲ႕ ျဒပ္ဆြဲအားကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိမႈနဲ႔ သူ႕ရဲ႕ သီအိုရီေတြဟာ အစြမ္းထက္လြန္းပါတယ္။ အားလမ္းေၾကာင္းေတြကို တြက္ထုတ္ၿပီးေတာ့ မျမင္ရေသးေပမယ့္ က်န္ရွိေနတဲ႔ ၿဂိဳဟ္ေတြ တည္ရွိေၾကာင္း တြက္ထုတ္ႏိုင္ခဲ႔ၾကပါတယ္။ အခုလဲ ၾကယ္စုႀကီးေတြဆီမွာ ရွိတဲ႔ စြမ္းအင္ေမွာင္၊ ရုပ္ျဒပ္ေမွာင္၊ စၾက၀ဠာႀကီးမွ်င္ႀကီးေတြ … စတာေတြကို အျပင္မွာ မေတြ႕ရေသးေပမယ့္ ျဒပ္ဆြဲအား အီေကြးရွင္းေတြနဲ႔ ရွာေဖြထားၾကတာပါ။

 

 

(အက္တမ္ေလးႏွစ္လံုးမွ ၾကယ္စုႀကီးမ်ားအထိ သံုးႏိုင္ေသာ ျဒပ္ဆြဲအားပံုေသနည္း)

 

 

 

အားေလးမ်ိဳးေပါင္းစည္းျခင္းပန္းတိုင္

 

          အထက္ကေျပာခဲ႔တဲ႔ အားေလးမ်ိဳးကို ရူပေဗဒပညာရွင္ေတြအားလံုးက ေပါင္းစပ္ႏိုင္ဖို႕ ႀကိဳးစားေနၾကပါတယ္။ အို္င္းစတိုင္းလဲ ႀကိဳးစားခဲ႔တယ္။ ဟိုင္ဇင္ဘတ္နဲ႔ ဒီရပ္တို႕လဲ ႀကိဳးစားခဲ႔တယ္။ အက္ဒ္၀ပ္ရစ္တန္း လည္းႀကိဳးစားေနတုန္းပဲ၊ စတီဖင္ေဟာ့ကင္းနဲ႔ အေပါင္းအပါေတြလဲ ႀကိဳးပမ္းေနၾကပါတယ္။ "ဟင္.. သူတို႕က အဲဒီအားေတြကို ေပါင္းစည္းၿပီး ဘာလုပ္ၾကဖို႕လဲ?" ဟု အျပင္လူတစ္ေယာက္က ေမးလာခဲ႔ရင္ ကၽြန္ေတာ္နားလည္သလို ေအာက္ပါအတို္င္း အေျဖေပးျဖစ္မွာပါ။

 

          အဲဒီအားေလးမ်ိဳးေပါင္းစည္းေပးႏိုင္မယ့္ ရူပေဗဒ သူရဲေကာင္းေပၚထြက္လာမယ့္ အခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕အားလံုးဟာ စၾက၀ဠာႀကီး ရဲ႕လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္အလံုးစံုကို သိႏိုင္ၿပီလို႕ဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။ စၾက၀ဠာႀကီး စတင္ေမြးဖြားခဲ႔တုန္းက အလြန္ကို သိပ္သည္းၿပီး အပူအခ်ိန္အလြန္ျမင့္တဲ႔ အမွတ္ထူးကေလးကေန ဒီကေန႕ ၾကယ္စုႀကီးေတြ ျဖစ္ေပၚလာတယ္ဆိုတာ လက္ရွိအခ်ိန္အထိ လံုး၀မွန္ကန္ေနတဲ႔ ဘစ္ဘင္းသီအိုရီျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကေန႔ထိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ အေျခခံရူပေဗဒအားေတြ အတိတ္ကာလတုန္းက ဘယ္လိုေပါင္းစည္းခဲ႔တယ္ဆိုတာ သိရွိႏိုင္ဖို႕ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေနၾကပါတယ္။ အရာရာတိုင္းရဲ႕ သီအိုရီတစ္ခု ရရွိလာေအာင္ ေလွ်ာက္လမ္းလာခဲ႔တဲ႔ ခရီးၾကမ္းဟာ ေလးပံုသံုးပံု အထိ ခရီးေရာက္လာခဲ႔ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ျဒပ္ဆြဲအားက လြဲရင္က်န္တဲ႔ အားသံုးမ်ိဳးကို စူပါႀကိဳးမွ်င္ေလးနဲ႔ M-သီအိုရီတို႕က ေပါင္းစပ္ေပးႏိုင္ခဲ႔လို႕ပါဘဲ။ ျဒပ္ဆြဲအားကိုေတာ့ က်န္အားသံုးမ်ိဳးနဲ႔ ယေန႕အခ်ိန္အထိ ေပါင္းစပ္ေပးႏိုင္ျခင္း မရွိေသးပါဘူး။ အေျခခံအား ေလးမ်ိဳးစလံုးကို ေပါင္းစည္းေပးႏိုင္မယ့္ သီအိုရီကို GUT လို႔မွတ္သားထားႏိုင္ပါတယ္။

 

           သိပၸံပညာရွင္ေတြနဲ႔ ရူပေဗဒ ပညာရွင္ေတြဟာ ဟာဗယ္မွန္ေျပာင္းလိုမ်ိဳး အစြမ္းထက္ ကိရိယာေတြကိုသံုးၿပီး အလင္းႏွစ္ ဘီလီယံေပါင္းမ်ားစြာက စၾက၀ဠာ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြကို ရွာေဖြေလ့လာေနၾကပါတယ္။  အမႈန္အရွိန္ေပးစက္ႀကီးေတြ၊ အဆင့္ျမင့္ဓာတ္ခြဲခန္းႀကီးေတြ တည္ေဆာက္ၿပီးေတာ့လည္း အက္တမ္ေအာက္ကမာၻကို နားလည္ႏိုင္ဖို႕ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ေနၾက သလို စာရြက္ေပၚမွာ သခ်ၤာအီေကြးရွင္းေတြ တြက္ထုတ္ၿပီးေတာ့လည္း အားသြန္ခြန္စိုက္ ႀကိဳးပမ္းေနၾကပါတယ္။  စြမ္းအင္နဲ႔ ျဒပ္ထု ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္မႈကို E=mc^2 ပံုေသနည္းနဲ႔ အရိုးရွင္းဆံုးေဖာ္ျပႏိုင္သလိုပါဘဲ၊ တစ္ေန႕မွာ ရူပေဗဒအား ေလးမ်ိဳးစလံုးကို ေပါင္းစပ္ႏိုင္မယ့္ အခ်ိန္ၾကရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြဟာ စၾက၀ဠာႀကီးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္နဲ႔၊ အနာဂတ္ကို အီေကြးရွင္း တစ္ေၾကာင္းထဲနဲ႔ ရွင္းလင္းႏိုင္ေတာ့မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။

 

 

(အေျခခံအား သံုးမ်ိဳးကို M-သီအိုရီက ေပါင္းစည္းေပးႏိုင္ခဲ႔ပါၿပီ။ gravity နဲ႔သာ တြဲစပ္ေပးႏိုင္ရင္ ေနာက္ဆံုးပန္းတိုင္ေရာက္ပါမယ္။)

 

          တစ္ေန႕တလံ ပုဂံဘယ္ေျပးမလဲဆိုတဲ႔ စကားပံုအတိုင္းပါဘဲ။ ကမာၻဦးအစကတည္းက လူသားေတြဟာ သူတို႕ ပေဟဠိျဖစ္ေနခဲ႔တဲ႔ စၾက၀ဠာဆိုင္ရာ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြကို ေတာက္ေလွ်ာက္ ေလ့လာၾကည့္ခဲ႔ၾကရာမွာ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ငါးရာ ၀န္းက်င္ကေနၿပီး ဒီကေန႕ထိ မ်ားစြာေျပာင္းလဲတိုးတက္ခဲ႔ၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးပန္းတိုင္နားကို နီးကပ္ေနၿပီလို႕လည္း ယံုၾကည္ေနၾကပါတယ္။ အဲဒီ အႏၲိမပန္းတိုင္ကို သြားေရာက္တဲ႔ ေနရာမွာ ရူပေဗဒအေျခခံ "အား" ေတြက အေရးႀကီးဆံုး အခန္းက႑ကေနပါ၀င္ေနပါေၾကာင္း တင္ျပအပ္ပါတယ္။

 

          ဒီစာစုေလးကို ဖတ္ရႈေနသူ မိတ္ေဆြဟာ ရူပေဗဒနယ္ပယ္က မဟုတ္ဘူးလား။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ အေပၚက ေျပာဆိုခဲ႔တာေတြ အားလံုးကို ေမ႔ျပစ္လိုက္ပါ။ "ရူပေဗဒမွာ အေျခခံအားေလးမ်ိဳး ရွိတယ္" ဆိုတာေလးတစ္ခ်က္ကို  မွတ္မိရင္ဘဲ ကၽြန္ေတာ္တင္ျပခ်င္တဲ႔ ပန္းတိုင္ေရာက္ၿပီ  ျဖစ္ပါတယ္။                                                   

 

                                                                                                 Yaw Na Than (28.6.2011)

                                                                                                (Myanmar Physics Network)

 

 

PDF @ http://www.mediafire.com/?o40nckd56cygb24                       


View Post on Facebook · Edit email settings · Reply to this email to add a comment.

No comments:

Post a Comment